خرابی کابل به ندرت به دلیل فرسودگی ناگهانی ایجاد می شود. بیشتر اوقات، با ورود رطوبت به داخل، آنها به تدریج رشد می کنند. آب های زیرزمینی، تراکم فصلی و رطوبت صنعتی ممکن است بی ضرر به نظر برسند، اما می توانند در طول زمان از طریق اتصالات، پایانه ها و غلاف آسیب دیده نفوذ کنند. تا زمانی که مقاومت عایق کاهش یابد یا خرابی باعث قطع برق شود، هزینه های تعمیر در حال حاضر قابل توجه است.
چیزی که این آسیب را بسیار خطرناک می کند این است که به آرامی پیشرفت می کند و اغلب غیر قابل برگشت است. رطوبت به آرامی در امتداد شکاف های هادی از طریق عملکرد مویرگی و اختلاف فشار مهاجرت می کند و در نهایت درختان الکتریکی و آبی را تشکیل می دهد که تخریب عایق را سرعت می بخشد. به همین دلیل است که بسیاری از پروژههایی که کیفیت کابل را زودتر کاهش میدهند، در نهایت با هزینههای بسیار بالاتری روبرو میشوند.
عایق رطوبتی موثر کابل بیش از لایههای اضافی بستهبندی نیاز دارد-به یک راهحل خوب طراحیشده و سیستماتیک- نیاز دارد. یک رویکرد صنعتی اثبات شده از سه لایه هماهنگ استفاده میکند: اول، لاستیک سیلیکون مایع و مواد قابل انقباض{3}}برای ایجاد رابطهای تقریباً خالی-. دوم، ترکیبات مسدودکننده آب{5} و نوارهای متورم کننده برای مهر و موم کردن حفره ها. و در نهایت، یک غلاف دوگانه یا مهار مکانیکی برای محافظت بیشتر. کنترلهای دقیق در هر مرحله-تولید، نصب و بهرهبرداری-بهویژه کار-تمیز بودن سایت، حتی اعمال گرما، و پخت کامل ضروری است. حتی ناسازگاری های کوچک می تواند کل مهر و موم را به خطر بیندازد. به عبارت ساده، ضد آب بودن یک گزینه اضافی اختیاری نیست. این برای عملکرد بلندمدت کابل بسیار مهم است.
خطرات اضافی ورود آب کابل:
تخریب درخت آب
تحت تنش میدان الکتریکی، رطوبت به دام افتاده درختان آب میکروسکوپی (حفره های کوچک از 0.1 میکرومتر تا چند میکرومتر) را تشکیل می دهد که به آرامی عایق را فرسایش می دهند تا زمانی که کابل کاملاً از کار بیفتد. این فرآیند معمولاً بیش از هشت سال طول می کشد، اما دما، رطوبت یا ولتاژ بالا می تواند به طور قابل توجهی سرعت آن را افزایش دهد.
خوردگی فلز
رطوبت در کابلهای{0} ولتاژ پایین، نوارهای فولادی، هادیهای مسی و سایر قطعات فلزی را خورده میکند، عایق را ضعیف میکند و به طور بالقوه منجر به اتصال کوتاه یا حتی انفجار میشود.
کاهش عملکرد الکتریکی
رطوبت باعث افزایش تلفات دیالکتریک در کابلها، کاهش امپدانس، تضعیف سیگنال، تلفات برگشتی، و سایر ویژگیهای کلیدی میشود-که اثرات بسیار شدیدی بر کابلهای انتقال داده با سرعت بالا دارد.
